Winter's coming to town again...

Well... I'm prepared! ;)

Dolce Far Niente

Misschien heb je dat ook wel 's... van die momenten die opeens voorbij zijn gegaan. Je zit in de trein een boek te lezen, staart vervolgens onbewust een tijd uit t raam; vliegend van gedachte naar gedachte, totdat je je bewust wordt van het gestaar aan uit het raam, je boek in je handen ziet, je begrijpt wat je ook al weer aan het doen was en ziet dat het 20 minuten later is...

Gisteren heb ik weer ondervonden hoe heerlijk dat kan zijn; niets doen. Met behulp van een grote pas-op-dat-je-er-niet-in-verdrinkt-stoel en relaxt gezelschap. Zo'n stoel waar je heerlijk op allerlei manieren in kunt hangen, met een muziekje op de achtergrond en 100 gedachten om je aan over te geven. De minuten tikken weg voordat je er erg in hebt... maar het is o zo relaxt!

De Italianen (jaah, die zijn zo dom nog niet) hebben dit tot een volksstandaard verheven met hun Dolce Far Niente (het zalige niets doen) en wat mij betreft snappen zij het! Gewoon heerlijk in een stoel 'even helemaal weg' zijn... niet constant denken aan wat er allemaal nog moet gebeuren, maar gewoon de tijd nemen om niets te doen. Dat is goed voor de mens. Wij als Nederlanders kunnen daarin nog heel wat leren van onze zuidelijke buren en ik zou zeggen; probeer t zelf!

of help mij een handje! ;) :
Gezocht: grote/oude/retro stoel/fauteuil om in weg te dromen

Talking about self confidence... :|

Okeeé....

Blue Dabadee

Hoe blauw kan een meer zijn??!!
(en ja, deze (onbewerkte!) foto is met mijn eigen camera gemaakt, van Lac d'Aiguebelette, en NIET van een zwembad!)

En voor de mensen die het niet geloven... hier nog wat bewijs:
Dat dacht ik ook!
Mooi blauw is niet lelijk! :)

Ecole Joli

Aaahw, de Utrechtse universiteit zou maar zulke gebouwtjes hebben! Hoe schattig kan een school zijn?
Zou t nou een stadhuis en school in één zijn? Of zouden er alleen kindertjes van de burgemeester en wethouders naar school mogen? Of heet t ook Mairie omdat ze daar de stemhokjes neergooien, net als bij ons? Hoe dan ook... ik zou vereerd zijn om naar zo'n schooltje te mogen ;)

Riding off into the sunset...

Nouja... de zon is allang onder als we in de auto stappen, maar het gaat om het gevoel; VRIJHEIDWant dat is het!
Nu ik het laatste spinnenweb heb weggehaald, het laatste emmertje heb schoongespoeld, de laatste stofzuiger heb opgeborgen, de laatste keer aan de client duidelijk heb gemaakt dat ik écht blij ben met een glaasje water, de laatste ramen heb opgepoetst, de laatste kussenslopen heb gestreken, de laatste plee heb geschrobt... althans... voor even dan.

Twaalf lange dagen relaxen in Lepin le Lac. Zon, camping, bergen en een meer... Wat wil een mens nog meer? 3 leuke reisgenoten! Wat een fijnheid!

Over een paar uur vertrekt de volgestouwde auto hier voor de deur richting Frankrijk (jaja, ik durf dit zomaar op internet te zetten, al die WAARSCHUWING!!reclames van de radio negerend... laat die dieven dan maar tegen de honkbalknuppel van mn huisgenoten aanlopen...) ...

Riding off into the sunrise!

Traffic Jammie!

Wat doe je als je dankzij het openbaar vervoer vertraging oploopt? Juist ja... je schrijft het van je af in een noteblokje wat je in je tas vindt...

Gefrustreerde gedachten van een Marije van een jaar geleden ofzo..:
Vol goede moed en genietend van het zonnetje verliet ik m'n laatste schoonmaakadresje om de bus (die tegenwoordig 4 x per uur vertrekt; hallelujah!) te halen die ervoor zou zorgen dat ik m'n trein zou halen. De bus liet nogal op zich wachten, maar de zon scheen, dus ik stoorde me er verder niet aan. Tot hij er na 10 minuten nog niet was en ik me af begon te vragen offie niet al langs geweest was voordat ik er stond.
Toen ik al aan de overkant van de weg stond om de 'in-tegenovergestelde-richting-bus' te nemen, zag ik em alsnog aankomen. Okee... nog een minuut of 12; moet lukken, dacht ik terwijl ik een plekje zocht.

Een nadeel van de Amersfoortse bussen is dat de meeste over de stadsring (centrum) rijden waar om de 50 meter weer een nieuwe rij verkeerslichten paraat staat om te voorkomen dat iedereen elkaar te pletter rijdt op het kruispunt. Lijn 11 moest er een stuk of 7 (laat ik 't getal van de volheid maar ff nemen) trotseren en elk verkeerslicht kreeg het voor elkaar om stoplicht te spelen. En goed dat ze waren! (ook gewoon een minuut lang volhouden!)
Na al die rode lichten waren er nog 2 minuten over voordat m'n trein zou vertrekken. Nog één verkeerslicht en 500 meter te overbruggen. Ik had nog hoop...

Maar om dat laatste beetje hoop met een slakkentempo de grond in te boren kwam er de laatste 500 meter nog een kraanachtig voertuig met een snelheid van 5 km per uur de weg versperren.

Een schrale troost dat ik niet als een gek naar het spoor hoefde te rennen om vervolgens net niet op tijd tussen de dichtgaande deuren door te kunnen glippen en hijgend de trein voor m'n neus weg te zien rijden.

Hij was al weg.

Geen glimp meer van opgevangen.

Dus zat er niks anders op dan een half uurtje heerlijk te chillen in de zon op het perron en te wachten op de volgende trein...

Ondanks die blije noot aan 't eind ben ik o zo blij dat het vakantie is... :)