Traffic Jammie!

Wat doe je als je dankzij het openbaar vervoer vertraging oploopt? Juist ja... je schrijft het van je af in een noteblokje wat je in je tas vindt...

Gefrustreerde gedachten van een Marije van een jaar geleden ofzo..:
Vol goede moed en genietend van het zonnetje verliet ik m'n laatste schoonmaakadresje om de bus (die tegenwoordig 4 x per uur vertrekt; hallelujah!) te halen die ervoor zou zorgen dat ik m'n trein zou halen. De bus liet nogal op zich wachten, maar de zon scheen, dus ik stoorde me er verder niet aan. Tot hij er na 10 minuten nog niet was en ik me af begon te vragen offie niet al langs geweest was voordat ik er stond.
Toen ik al aan de overkant van de weg stond om de 'in-tegenovergestelde-richting-bus' te nemen, zag ik em alsnog aankomen. Okee... nog een minuut of 12; moet lukken, dacht ik terwijl ik een plekje zocht.

Een nadeel van de Amersfoortse bussen is dat de meeste over de stadsring (centrum) rijden waar om de 50 meter weer een nieuwe rij verkeerslichten paraat staat om te voorkomen dat iedereen elkaar te pletter rijdt op het kruispunt. Lijn 11 moest er een stuk of 7 (laat ik 't getal van de volheid maar ff nemen) trotseren en elk verkeerslicht kreeg het voor elkaar om stoplicht te spelen. En goed dat ze waren! (ook gewoon een minuut lang volhouden!)
Na al die rode lichten waren er nog 2 minuten over voordat m'n trein zou vertrekken. Nog één verkeerslicht en 500 meter te overbruggen. Ik had nog hoop...

Maar om dat laatste beetje hoop met een slakkentempo de grond in te boren kwam er de laatste 500 meter nog een kraanachtig voertuig met een snelheid van 5 km per uur de weg versperren.

Een schrale troost dat ik niet als een gek naar het spoor hoefde te rennen om vervolgens net niet op tijd tussen de dichtgaande deuren door te kunnen glippen en hijgend de trein voor m'n neus weg te zien rijden.

Hij was al weg.

Geen glimp meer van opgevangen.

Dus zat er niks anders op dan een half uurtje heerlijk te chillen in de zon op het perron en te wachten op de volgende trein...

Ondanks die blije noot aan 't eind ben ik o zo blij dat het vakantie is... :)

Glen Hansard & Marketa Irglova

Nog maar 4 maandjes en dan....

=D

Meegaand of tegendraads?

Ik breng nogal wat tijd in de trein door.
Dat is zeker geen straf als student met ov.
Muziekje aan, boekje lezen, studeren, window-sjansen, slapen, of gewoon een reis lang in het niets voor je uit zitten staren.

Het kan allemaal.

Als ik de trein in stap loop ik automatisch naar beneden (ja, ik heb het wel over de dubbeldekkers, die ik toch zo'n 80% van de tijd tegenkom) want daar, in tegenstelling tot boven, bevindt zich zo'n heerlijk randje waar je voet precies op past.
Het liefst reis ik met de treinrichting mee.
Tenminste, ik vind het mee.
Dat je zo zit, dat je de wind van achter krijgt in plaats van de wind van voren.

Achteruit reizen dus eigenlijk...

Zodat je zicht hebt op wat geweest is ipv op wat komen gaat.

...Misschien blijf ik wel teveel in het verleden hangen.
...Misschien durf ik de toekomst niet tegemoet te zien.

En toch is dat niet zo... want terwijl ik achteruit lijk te reizen, reis ik juist vooruit.

...Misschien ben ik wel te laf om tegen de wind in te reizen.
...Misschien ga ik gewoon het liefst met de stroom mee.

Misschien... is het feit dat ik voorkeur geef aan beneden achteruit reizen wel gewoon niet SPH verklaarbaar...

Misschien is het gewoon

relaxt.

Nachtelijke Inspiratie...

Dit is het resultaat van papier naast je bed leggen.
Om gedachten op kwijt te kunnen als je niet kunt slapen.
Het grappigste is dan als je de volgende ochtend wakker wordt en er wat op het papier staat...
In jouw handschrift... maar wat je niet echt bewust het opgeschreven...

Mijn hoofd zit vol,
met 1001 gedachten.
Ik zou ze heus wel willen delen,
als het moet zelfs hier.
Maar 1001 gedachten,
passen niet op dit papier.

Wat een diepgang hea? ;)
En dat voor een brak iemand rond 1 uur snachts ofzo?
*Laat het papier maar naast haar bed liggen*

De Zadelstraat

Waar de huis, tuin en leuke spullen me vriendelijk toelachten.
Waar de papegaai in z'n kooitje schreeuwt en fluit om aandacht.
Waar de twee dikke, luie bulldogs in de zon liggen te genieten.
Waar hun eigenaar in een van de statige fauteuills voor z'n winkel zit en praatjes houdt met bekenden die voorbij slenteren.
Waar een jeugdige dief met hoge snelheden tussen mensen door zigzagd, achtervolgd door een kwade verkoper.
Waar hordes chinezen en japanners Domkaakjes halen bij een echte Nederlandse bakker.
Waar paspoppen van nieuwe outfits worden voorzien.
Waar men écht biologisch boodschappen kan doen.
Waar corpsballen hun polovoorraad aanvullen bij Lacoste of Steppin' Out.
Waar langbaardige zwervers een krantje lezen op het bankje op de brug.
De brug waar met zonnig weer een girly renault busje italiaanse ijsjes verkoopt.

En zo loop ik elke keer...
zo'n drie keer per week die fascinerende straat op en neer.

Tune of the Moment

I would definitely have to say;

Monk & Neagle - Beautiful You!
Their mix of happy-start-of-spring music, combination of voices and brilliant lyric makes this song catchy, though original!
The song seems to be a love song to God.

Every ocean, every sea
Every morning’s a symphony
Every drop of rain, every waterfall
All the stars in the sky are so beautiful
Every breath I breathe, every beat of my heart
I feel so alive ‘cause of who You are
Every day I rise, every time I sing
I’m reminded of Your great love for me
You’re beautiful, so beautiful

Just visit a deserted beach, sit in the sand, listen to the waves crashing into the shore, look up at the sky... and You'll feel like the piece of lyric above.

When I googled them to find out more about these two guys, I found out they quit! Mr Neagle is spending time at home with his wife and kid. Trent Monk is flying solo... Too bad, cause they do sound great together!
Hopefully Monk's soloproject'll sound just as good!

Since they quit, and I'd like you to share in this tune of the moment...
Check out the Song!

Lovely Phillip

LaRue,
the magnificent music-making-brother-sister-duo.
Unfortunately, well... probably not for them, they stopped making music when they both got married, before I ever got the chance to see them playing live.

What followed was silence...

Until now!

Luckily Phillip LaRue decided to not let his marriage stop him making music and he picked up his guitar again and wrote new songs, resulting in his solo album 'Let The Road Pave Itself'. (Inspiring title isn't it?)

An album filled with moving songs, songs you could've written yourself but couldn't have written yourself. And lyrics, so beautiful! Check out these following lines;

Don't tell me you're not beautiful,
don't lie to yourself like that
Look in my eyes, all I see is love...ly

Definitely love...ly!

Oh, and how I missed his beautiful voice.

Apparently you don't miss some things until you find them again...